Tanıyanlar iyi bilirler, bazı ufak detayları iyi hatırlarım. Bu özellik iyi gibi görünsede şu bir aylık dönemde gerçekten yormaya başladı. Dışardan baktığınızda muhtemelen yine bir değişiklik göremeyeceksiniz ama gerçekten yorulduğumu hissediyorum. Aklımdan çıkmayan ve yorgunluğumu arttıran acı verici olaylar biriktikce enerjimin tükendiğini hissediyorum. İstediğim tek birşey var: bazı şeyleri unutmak.

Eve gireli daha yarım saat olmadı, iyinin biraz altındaki moralimi akşam saatlerinde oldukca yükseltmişken eve girip 10-15 dk twitter’a bakmak yeterli oldu moralimi bozmaya… İnsanlar adice öldürülüyor (o görüntüler aklımdan çıkmıyor), hemde hak aradıkları için neredeyse ölüleri suçlanacak konuma getiriliyor. İnsanlar sakat kalıyor… İnsanlar sınıflandırılıyor… Katilleri, hemde görüntüleri varken serbest kalıyor ve bu karara alkış tutan bir kitle çıkıyor ortaya… 20 gündür bu ülkenin halkı, asli görevi kendilerini korumak olan görevlilerce (ki işlevleri iktidar köpekliği haline gelmiş) eziyet edilirken bir kesim tarafından suçlanıyor, susturulmaya çalışılıyor. Sebebsiz yere insanlar tutuklanıyor, avukatlar avrupanın en büyük adliyesinden yerlerde sürünerek çıkartılıyor kimsenin sesi çıkmıyor. Haber kanalları format değiştirip belgesel kanalı haline geliyor yada Sipariş Haber Kanalı etiketiyle ikiyüzlülüğe doyamadan yayına devam ediyorlar. Gündem değiştirilmeye çalışılıyor, bütün bunlar unutturulmaya çalışılıyor hemde en adi şekillerde olmayınca şiddet artıyor. 10 senedir ülkenin en güçlü adamı olan şahıs hala mağduru oynamaya çalışıyor hemde ağızından köpükler saçarak bu role devam ediyor ama bir kısımlar bunu göremiyor, istemiyor… Eski arkadaşlar üsluplarını mağdur liderlerine benzetiyor, kendileri gibi düşünmeyenleri düşman belliyor, hakaret ediyorlar sonra birde özkütle farkı varmışcasına davranıyorlar. Bütün bunlar yetmezmiş gibi haklarını arayan kişilere (ki bu ülkeden umudu kestiğim anda bana “bitmeden bitmez” lafını hatırlatan bu rengarenk kesime) destek veren iki taraftar gurubunun bağlı oldukları kulüplere uluslararası cezalar geliyor ve bir kısım arkadaşlar buna seviniyorlar… Şu dönemde en büyük utançlarımızdan bir tanesi en büyük eğlencemiz haline geldiyse siz düşünün olaydaki trajediyi… Sözüm sana Melih Başgan!

Yoruldum, gerçekten çok yoruldum… Mücadele etmekten değil, insanlık dışı şu tavırlardan ve buna sessiz kalan asalaklardan yoruldum. Keşke fırsatım olsa da bazı şeyleri unutsam ve hiç hatırlamasam… Gerçekten unutmayı çok istiyorum. Mümkün değil öyle değil mi? Peki. O halde yarın aynı sırıtışla direnmeye devam. #direncapon