Şimdi gelelim eleştirilere: bu bir Aykut Kocaman’ı, Aziz Yıldırım’ı veya Alex’i koruma, kollama, yerme yazısı değildir. Sadece unutulan çok önemli bir durumu hatırlatma amacıyla karalanmış bir yazıdır. Bu saydığım isimleri çok başarılı bir hoca, efsane bir başkan yada en verimli yabancı olduğu için değil çubuku formaya HİZMET ettikleri için sevdiğimizi hatırlamamız gerekiyor. Aslolan çubuklu’dur, aslolan arma’dır. Bizler Lefter’i yaptıklarının yanında ada’ya vapurla giden çubuklu formalıları iskelede karşılamaya gitmesi için sevdik, bizler Can Bartu’yu sabah parkede, akşam çimde çubuklu formaya hizmet ettiği için sevdik. Başkan’ı, hoca’sı, Kral’ı… bizler onları en sevdiğimize hizmet ettikleri için sevdik. Bir tepki gösterileceksede önce en sevdiğimize zarar vermeden nasıl gösteririzi düşünmeliyiz. İsimlerin hepsi gelip geçer ama kalıcı olan o çubuklu formadır, kalıcı olan o arma’dır. Kalıcı olan bizim en sevdiğimiz: Fenerbahçe’dir.