Çok farklı şeyler yazmak istiyorum ama herhangi bir şey yazabileceğimi düşünmüyorum. Yapılması gerekenlerin bir çoğunu bitirdim, şuan sadece eksik gedik şeyleri uygulamalı olarak farkedip kapatmak kaldı. Yarından itibarende o kısım başlayacak. Sivil hayata bir süre mola verip askeri hayatı aradan çıkartma zamanı. Garip duygular içerisindeyim. Belirsizliğin (kimlerle, ne şartlar altında, nasıl) getirdiği stres, gerilim, biraz korku, biraz panik. 4 gündür evde kendime kahve pişirmedim, düşünün artık. Ve işin kötü tarafı ilk adımı atana kadar geçmeyecek gibi. Sonrasının geleceğinin farkındayım ama işte o ama’lar…

Hep çok iyi arkadaşlarım, dostlarım olduğunu düşünür, bununla övünürdüm. Bu süreçte bana en çok zorluk yaşatacak olanların dostlarım olacağını birisi bana söylese küfür ederek uzaklaştırırdım. Evet o çok güvendiğim, övündüğüm dostlarım benim için bu sürecin çilesini çekilmez yaptılar. Mesela bir tanesi benimle vedalaşmak için Bursa’dan çıktı geldi, yada başka bir tanesi çok önceden aldığı konser biletine rağmen tercihini benden yana kullandı, bir başkası ayrılık acısını unutup bana zaman ayırdı, bir başkası 6-7 aylık bebeğini bırakıp benimle zaman geçirdi, diğeri bana yatağını verip kanepede yattı,  bir diğeri beylikdüzü’nden kalkıp geldi (insanlık için küçük o üç harfli için büyük bir adımdı.) diye diye liste uzadıkca uzar… İşte bu insanlar yüzünden benim için süreç çok daha zorlaştı. Vedaların zor olduğunu biliyordum ama bu kadar mükemmel insanlardan bu kadar süre uzak kalacak olmak gerçekten canımı yakıyor. Tek tesellim bu dönemin çabucak bitmesi için öncelikle bir adım atmam gerekmesi ve bununda bu kısa süreli veda oluşu. Ama çabucak geçmesi için bunu yapmam gerekiyor.

12 aralık itibariyle birliğime teslim olup bu süreci bitirmek için ilk adımı atıyorum, sonrası sadece zamana kalmış. Aksilik olmazsa Mayıs ayında buradayım. Döndüğümde hepinizi eksiksiz ve kat kat iyi şekilde görmek istiyorum. Yarın itibariyle telefonumu artık kapatıyorum. Ulaşmak için twitter, facebook ve email adresimi kullanabilirsiniz. Mailim zaten büyük çoğunluğunuzda var twitter ve facebook için en kolay şekilde “nippon7” uzantısıyla bulabilirsiniz.

Dedim ya çok şey yazmak istiyorum ama bir o kadar çok şeyde yazamıyorum. Yeni bir dönem başlıyor: “türk ordusunda bir Capon: begining”. Bir süre internete girememe ihtimalim var, ama en fazla 28 gün🙂 Acemelik bitişi ve Kıbrıs öncesi dağıtım izninde görüşmek üzere diyip sözlerimi bir yerden kesiyorum. Yakın zamanda görüşemediğim arkadaşlarımdan özür dilerim ama gerçetekten panik dozu yüksek bir hafta oldu, kusura bakmayın.  Tekrar birlikte oluncaya kadar kendinize çok iyi bakın. Ve size sadece şunu söylemek istiyorum iyiki varsınız. Sizleri seviyorum.