Zaman yine çabuk geçmeye başladı, ayın yedisi olmuş bile… Yavaş yavaş vedalaşma vakti yaklaşıyor. Bu seferki ayrılık biraz uzun olacak gibi görünüyor: en az 6 ay. Evet anladığınız gibi. Türk ordusu çok acele olarak bir Capon’a ihtiyaç duyuyormuş bende bu beklentiyi karşılamak için doğru zamanın geldiğine karar verdim. Yeni dönem başlıyor: Türk ordusunda bir Capon dönemi…

Zaman yaklaştıkca farklı farklı endişelerimde ortaya çıkmaya başladı. Örneğin kalabalık yatakhanelerde kalmak, banyo sorunu, kompleksli ve sorunlu komutana düşme ihtimali gibi gibi gibi… Her askerden gelen arkadaşımın anlattığı bir olumsuz hikaye bu gibi sayısını arttırıyor. Hoş endişelerim arttıkca sadece kendi gidişimi zorlaştıracak olsam da bazen elden birşey gelmiyor işte🙂

Şuanda geriye kalan prosedürler 1-2-3 aralıkta sınava girmek aralık 9’da sınav sonucunu öğrenmek ve 12’de teslim olmak. Evet oldukca az zaman kaldı. Son 1-2 haftasınında telaşla geçeceğini düşünürsek sandığımdan da az kaldı. İyi tarafından bakacak olursak en az altı ay huzurlu bir şekilde uyuyabilirsiniz. Bu son cümleye kendim bile inanmadım açıkcası. Bencede en huzursuz olduğunuz altı ay olacak. Bir sabah kapınızın önünden bir tankla el sallamak için geçersem şaşırmayın😛
Gitmeden önce son duygularımı karalamak için bir yazı yazmayı planlıyordum zaten ama bu biraz ani oldu. Sonraki yazının girişi gibi düşünün. Yeni bir mücadele kapıda: uyuz Capon vs TSK. Bakalım nasıl geçecek nasıl sonlanacak. Zahiyat olmayı bekliyorum açıkcası :P  Bu mücadeleyi görmek için buralardan uzaklaşmam gerekmesi üzücü olsada elden birşey gelmiyor🙂 Zaten hangi veda hoş olur ki? Veda zamanı yaklaşırken yapmayı planladığım tek şey mümkün olduğu kadar çok arkadaşımı görmek olacak. Kaç tanesini görebilirim bilmiyorum ama deniyceğimden eminim.

Şu askerlik konusu yine içimi kararttı. Bu efkarı bir orta şekerli ile öldürme planım var ondan dolayı şimdilik müsade. Gitmeden görüşmek dileğiyle…