Babacığım ile Almanya Türkiye basketbol maçını izlerken ibretlik bir konuşma gerçekleştirdik ama öyle böyle değil. Torunlarımın feyz alacağı bir konuşma oldu😀 canım babam seviyorum seni🙂

 

alınan bir rebound sonrasında:

Babam: Hey yavrum Veli’ye bak Veli’ye.

Capon: Veli?

B: 14 numaralı çocuğun ismi ne? Amerika’ya gitti hatta. Baksana şunun kalıbına.

(Enes’in numarasına dikkat etmeyen ben içimden Enes mi acaba diye geçirirken)

C: Veli? ilk defa duyuyorum Enes olmasın?

Birazda sessiz söylediğimden babamın ağır işiten kulakları sorumu duymaz

B:  Yaaa Amerika’ya gitti ya işte yeni.

C:  (bu sefer sesimi yükselterek) ENES olmasın?

B:  Haaahh işte Enes, Enes

C:  Nereden gitti biliyormusun?

B: Ne bileyim Erzurum’dan mı Van’dan mı?

C: Erzurum? Van? Nereden gitti diye soruyorum… Takımdan. Bizden gitti.

B: Öyle mi? Antep’ten mi gitti?

C: Ne Antep’i baba? Bizden gitti diyorum nereden çıkarttın Antep’i Van’ı

B: Baksana şunun kalıbına.

C: Vanlılar mı öyle kalıp olur? Ailesi doktor biliyormusun?

B: Yok canım.

C: evet sen tuttun adamı çoban yaptın.

B: hah gerçekten çoban sanıyordum

ve Capon iptal olur. :)))

sadece kalıbına bakarak adamın Van’da yaşadığını bilmesi ayrıca takdirimi topladı, canım babam benim seviyorum seni 😀